ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τρέιλερ: Ο Γκάι Ρίτσι αναζητά το Εξκάλιμπερ για τον «Βασιλιά Αρθούρο»

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΝΕΑ / ΕΙΔΗΣΕΙΣ
11:45
17/2

Berlinale 2017: Και τι έγινε που βρέθηκες «On the Beach at Night Alone»;

Ο Κορεάτης Χονγκ Σανγκ Σου των «Στη Χώρα των Άλλων» (2012) και «Right Now, Wrong Then» (2015) επιστρέφει στη Μπερλινάλε με νέο υπαρξιακό δράμα, που όμως σε καμία περίπτωση δε δικαιούται να συγκαταλέται στα καλύτερά του.

Απόστολή στο Βερολίνο: Νεκτάριος Σάκκας

Συχνός συμμετέχων στο φεστιβάλ Βερολίνου ο Κορεάτης Χονγκ Σανγκ Σου, φέρνει ξανά ταινία στο διαγωνιστικό μετά το 2013 και το «Nobody’s Daughter Haewon». Ο λόγος αυτή τη φορά για το «On the Beach at Night Alone», το νέο του υπαρξιακό (όχι ακριβώς) δράμα γύρω από τη Γιουνγκ Χι, μια διακεκριμένη ηθοποιό που αναζητά νέα θέση ισορροπίας μετά το χωρισμό της με έναν παντρεμένο.

Συναισθηματικές περιπέτειες, ερωτικά τρίγωνα και ήρωες (συνήθως καλλιτέχνες) που ταλανίζονται ή πασχίζουν να ξεφύγουν απ’ αυτά, ο ρόλος και το νόημα της αγάπης, αποτελούν σταθερές θεματικές αναφορές του δημιουργού των «Στη Χώρα των Άλλων» (2012) και «Right Now, Wrong Then» (Χρυσή Λεοπάρδαλη στο Λοκάρνο το 2015), μαζί με τη φιλία φυσικά, υπό το πρίσμα της οποίας συνήθως εξετάζονται. Στο τελευταίο του εγχείρημα, ο Σανγκ Σου ξανασμίγει με τη σταρ της «Υπηρέτριας» Κιμ Μιν Χι, η οποία ερμηνεύει εδώ έναν χαρακτήρα που πατά στην ίδια (διάσημη ηθοποιός γαρ), πριν περιηγηθεί στο Αμβούργο και τη χώρα της και προτού φυσικά περάσει χρόνο με φίλους, σε μια προσπάθεια ανασκόπησης των ως τώρα επιλογών της, του ποια είναι και τι επιθυμεί.

Μέσα στα ως επί το πλείστον σταθερά κάδρα του, ο Σανγκ Σου φιλοτεχνεί το πορτρέτο μιας γυναίκας που δοκιμάζει την απόσυρση και τη φυγή, την ίδια στιγμή που επιζητά επαφή με τους γύρω της γυρεύοντας εντάσεις (πάντα με τη συνδρομή του αλκοόλ που επίσης παίζει σταθερά ρόλο στο σμίξιμο των περισσότερων ηρώων του), ενώ μοιάζει να βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια της όταν βρίσκεται στη φύση. Μάλιστα σε πολύ διακριτές στιγμές, δύο συγκεκριμένα, ο Κορεάτης φαίνεται να αφήνει το μαγικό στοιχείο να ραγίζει ανεπαίσθητα το ρεαλισμό της αφήγησης, εμπλουτίζοντας τις αισθήσεις ενός μάλλον άτονου φιλμ. Ωστόσο, όσο κι αν μια αρχετυπική βόλτα στην ακτή αποτελεί πάντα ένα χρήσιμο αφηγηματικό χαρτί στα χέρια κάποιου που ξέρει να το παίξει, εκείνο που προσφέρει εδώ ο Σανγκ Σου είναι ένα περιορισμένων εντάσεων και κάθε άλλο παρά καινοφανών ερωτημάτων δράμα γύρω από το υπαρξιακό μπλέξιμο ενός ανθρώπου που μοιάζει περισσότερο δύστροπος παρά στριμωγμένος απ’ τις επιλογές του.

Με άλλα λόγια, αν το ίδιο ακριβώς φιλμ το βλέπαμε από έναν Γάλλο σκηνοθέτη και δεν είχαν προηγηθεί οι πράγματι αξιοπρόσεκτες δουλειές του Σανγκ Σου σαν το «Right Now, Wrong Then» για παράδειγμα, η αλήθεια είναι πως θα το προσπερνούσαμε αβλεπί. Αλλά και τώρα που το ξανασκέφτομαι, ας μου επιτραπεί να κάνω ακριβώς το ίδιο.

Διαβάστε ακόμη:
Berlinale 2017: Φαίνεται ότι ο «Λόγκαν» φύλαγε το καλύτερο για το τέλος
Berlinale 2017: Στην «Άλλη Πλευρά της Ελπίδας», ο κόσμος μας χωράει όλους

Berlinale 2017: «Have a Nice Day» αν μπόρεις...
Berlinale 2017: To «Bar» του Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια είναι μια γκροτέσκα πρόποση

Berlinale 2017: Το «Ana, Mon Amour» είναι μια σπουδαία, μπεργκμανική ενδοσκόπηση στα ψυχοσυναισθηματικά αδιέξοδα
Berlinale 2017: Η Κατρίν Ντενέβ σε ερμηνευτική φόρμα για το «Sage Femme»

Berlinale 2017: Και τι έγινε που βρέθηκες «On the Beach at Night Alone»;
Berlinale 2017: «Επιστροφή στο Μόντοκ» για τον Φόλκερ Σλέντορφ, αλλά όχι για το κοινό

Berlinale 2017: «Χοακίμ» ή αλλιώς ανιαρά μαθήματα λατινοαμερικάνικης ιστορίας 
Berlinale 2017: Καλωσήρθατε στον κόσμο του ιδιοφυή Άλεξ Μακντάουελ
Berlinale 2017: «Δεν θέλω πολλά, απλά να αλλάξω τον κόσμο»

Berlinale 2017: Ο Γιόζεφ Μπόις μέσα απ’ τον ίδιο
Berlinale 2017: To «Lost City of Z» είναι μια θεαματική εξωτική περιπέτεια χωρίς... θέαμα
Berlinale 2017: «Wild Mouse», βόλτα σε λούνα παρκ με λίγο γέλιο

Berlinale 2017: Τραγουδώντας στα συντρίμμια και αναζητώντας την χαμένη «Ευτυχία»
Berlinale 2017: Τα σπάει το «Πάρτι» της Σάλι Πότερ
Berlinale 2017: «Θα πήγαινα στο κρεβάτι με όλους και όλες»
Berlinale 2017: «Call me by Your Name», το cinemag είδε πρώτο το μικρό αριστούργημα του Λούκα Γκουαντανίνο
Berlinale 2017: (Απλά) χαζεύοντας την off ομορφιά του «Pokot»

Berlinale 2017: Η «Φανταστική Γυναίκα» του Σεμπαστιάν Λέλιο είναι μία φανταστική ταινία
Berlinale 2017: Ο Τζέφρι Ρας ζωγραφίζει στο «Final Portrait»

Berlinale 2017: Τζίλιαν Άντερσον και Χιου Μπόνβιλ φέρνουν το «Downton Abbey» στην Ινδία
Berlinale 2017: Υποκύπτοντας στη γοητεία του «On Body and Soul»
Berlinale 2017: Choose a sequel? Είδαμε το «T2 Trainspotting»
Berlinale 2017: Προσκεκλημένοι σε ένα «Δείπνο» που μπουχτίζει
Berlinale 2017: «Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κάνει ένα τρομερό έγκλημα»
Berlinale 2017: «Δεν θα χωρίζουν τους ανθρώπους τείχη»
Berlinale 2017: Τα άναρχα blues του «Django» έτοιμα να ξεσηκώσουν το Βερολίνο
Berlinale 2017: Για ποιες ταινίες ανυπομονούμε!
Ο Πολ (Βερχόφεν) και... εκείνοι! Ανακοινώθηκε η Κριτική Επιτροπή της Berlinale 2017
Το «Hiwa» της Ζακλίν Λέντζου στο διαγωνιστικό τμήμα της φετινής Berlinale!
Η φετινή Berlinale ανοίγει μουσικά με «Django»